TECHNIEK

Om te beginnen is astrofotografie een vakgebied op zich. Het is compleet anders dan alle andere vormen van fotografie. Een fotograaf zal in het begin met heel veel nieuwe termen om de oren geslagen worden. Zo is bijvoorbeeld bij een telescoop de diameter van de voorste lens de belangrijkste eigenschap, daar waar een fotograaf kijkt naar het diafragma van zijn objectief voor zijn eerste waardering. Op deze site wordt bijvoorbeeld gesproken over de C-14 en de C-8. Dit zijn telescopen van fabrikant Celestron met een diameter van de voorste lens van respectievelijk 14 en 8 inch (ongeveer 36 en 21 centimeter).

En waar een fotograaf met een lens en een camera al aan de slag kan, is een astronoom er nog lang niet met alleen een telescoop. Minstens zo belangrijk is de montering: de combinatie van statief en volgmotor. Is een belichtingstijd van 30 seconden lang? In de fotografie wel, maar in de astrofotografie komen tijden voor van een half uur tot meerdere uren! Je begrijpt dat bij zulke lange belichtingstijden het statief uiterst stabiel moet zijn en als je een ster wilt volgen, dan zal deze gedurende lange tijd precies op dezelfde plek in beeld moeten blijven, ondanks dat de aarde draait. Dit stelt hoge eisen aan de volgmotor.

Omdat telescopen en monteringen uiterst kostbare apparaten zijn, is het voor de beginnende astrofotograaf aan te raden om eerst lid te worden van een sterrenwacht, daar een cursus te volgen en vervolgens eens onder begeleiding met de daar beschikbare apparatuur aan de slag te gaan. Ik zelf ben lid geworden van Sterrenwacht Phoenix van de Stichting Amateur Astronomie Lochem (SAAL). Ik ben daar hartelijk ontvangen en naast de nodige apparatuur is er op de sterrenwacht ook veel kennis aanwezig, en die is minstens zo belangrijk voor een goede start.

De foto's op deze site zijn gemaakt met de Canon EOS D30 en de Canon EOS 10D. Sinds de komst van de digitale spiegelreflexcamera's zoals de Canon EOS D30 en de Nikon D1, kan de fotograaf beschikken over nagenoeg dezelfde functies en mogelijkheden als met de analoge spiegelreflex.

Niet alle astro-foto's worden gemaakt door telescopen. Soms wordt de camera met lens op een telescoop gemonteerd. Deze methode wordt "piggyback" genoemd. Je maakt dan gebruik van de montering van de telescoop om de sterren te kunnen volgen, maar fotografeert door een normale lens. De lenzen die ik daarvoor gebruik zijn: een 17-35mm, een 28-105 en een 120-300mm, allemaal van Sigma.

Als de camera wel op een telescoop wordt aangesloten, is een koppelingsstuk noodzakelijk. Dit koppelingsstuk bestaat uit een T-ring, die direct op de camera gaat en dus voor elk cameramerk anders is, en een camera-adapter die universeel is en eigenlijk niet meer dan een holle buis met schroefdraad aan beide kanten. De T-ring die ik gebruik is van het merk Marumi.

De gebruikte telescopen zijn, zoals al eerder gezegd, niet mijn eigendom. Ze zijn van de Sterrenwacht Phoenix. Het gaat om een Celestron C-8 en een Celestron C-14. Het zijn telescopen van het type Schmidt-Cassegrain. De C-14 is volledig computergestuurd. Beide telescopen staan op betonnen zuilen in het observatorium.

Update 2009
Sterrenwacht Phoenix is inmiddels verhuisd. Ik weet niet welke telescopen ze nu hebben staan, want ik ben er helaas al lang niet meer geweest.

Mijn Canon 30D is inmiddels vervangen door een 50D. En als nieuwe groothoekzoom heb ik een Canon 17-40mm f/4.0. Maar met deze camera en lens heb ik nog geen astrofoto's gemaakt. Ik hoop er snel weer eens tijd voor te vinden.